شکل لحیان

آتشی، خارج، ستارهاش مشتری،
مزاج گرم، شتابزده، خشم
زنده، مذکر
ویژگی: شکلی نیک و شریف
| خانهٔ آتشی زایچه خارج است / خانهٔ بادی منقلب / خانهٔ آبی داخل / و خانهٔ خاکی ثابت. | خانهٔ نخست مرکز خارج / خانهٔ دوم مرکز منقلب / خانهٔ سوم مرکز داخل / خانهٔ چهارم مرکز ثابت | 1.5.9.13 خانههای آتشی: زمان حال / 2.6.10.14 بادی: زمان آینده / 3.7.11.15 آبی: زمان گذشته / 4.8.12.16 خاکی: زمان حال |
خانهٔ نخست
خانهٔ 1
بخت، حال، ذات
حالت ذهنی، نیت، اوضاع کنونی
بیت الطالع، بیت القسمت، خانهٔ آتشی، خانهٔ مذکر،
خانهٔ خارج، پیوند با بدن، از سر تا گلو.
وضع کنونی، حال و پرورش پرسنده از اینجا دانسته میشود.
در رمل، بنا بر زایچهاش 16 خانه هست، ولی ما 12 خانه را میخوانیم. خانهٔ نخست با ذات انسان و حال ذهنی او پیوند دارد؛ با بختش در همان زمانی که آمده و نزد شما نشسته: حالش چگونه است، اوضاعش چگونه است، بختش در آن دم چگونه است. این بدان معنا نیست که اگر کسی نزد شما آمد و بختش در خانهٔ نخست بد درآمد، همیشه بد میماند. پیشتر گفتم که این دانش به نیت شما بسته است. اگر زایچهٔ یک سال ساختهاید و در خانهٔ نخستش بخت بد آمده، یعنی سراسر سال بخت یاریتان نمیکند؛ دانای غیب پروردگار است، ولی دانش میگوید بخت شما سراسر سال بد میماند. اگر زایچه را با نیت یک روز ساختهاید و در خانهٔ نخستش بخت بد آمده، یعنی امروز سراسر روز بخت یاری نمیکند؛ فراز و فرود خواهد بود یا کار خراب میشود. همینگونه خانهٔ نخست حال کنونی شخص، جنبشها و آرامشهایش، حال ذهنش در آن زمان و وضع بختش را نشان میدهد: آیا بد است، آیا یاریاش میکند یا نه، دورهٔ کدام ستاره در بختش جاری است، از کدام ستاره میگذرد. همهٔ این کارها از خانهٔ نخست دیده میشوند. در دانش رمل این خانهٔ نخست را بیت الطالع و بیت القسمت هم مینامند. خانهٔ نخست — سخن از خانه است — خانهای آتشی است و با زمان حال پیوند دارد؛ سخن تنها از خانه است.